براى يكنفر مسلمان مؤمن بهترين معرّف عظمت حسين ( ع ) همين سخنان پيغمبر ( ص ) است . از جمله احاديثى كه از اين دوستى و علاقه پيغمبر حكايت مىكند ، حديث يعلى بن مرّه است « 1 » كه در خدمت پيغمبر به مجلس ميهمانى كه به آن دعوت شده بودند ، رفتند ، ناگاه به حسين برخوردند كه در كوچه بازى مىكرد ، پيغمبر جلو همراهان رفت ، و دست‌هاى خود را گشود بغل باز كرد . كودك از اين سو به آنسوى مىگريخت ، و پيغمبر را مىخندانيد تا او را گرفت . پس يك دستش را زير چانه حسين و دست ديگرش را پشت سر او گذاشت ، و او را بوسيد و فرمود : حُسَيْنٌ مِنّى وَ انَا مِنْ حُسَيْنٍ احَبَّ اللَّهُ مَنْ احَبَّ حُسَيْناً حُسَينٌ سِبْطٌ مِنَ الْاسْباطِ . يعنى حسين از من است ، و من از حسينم ، دوست بدارد خدا هر كس دوست دارد حسين را حسين سبطى از اسباط است . و نيز اين حديث را بخارى ، و ترمذى ، و ابن ماجه ، و حاكم با اين لفظ روايت كرده‌اند « حُسَيْنٌ مِنّى وَ انَا مِنْهُ احَبَّ اللَّهُ مَنْ احَبَّ حُسَيْناً الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ سِبْطانِ مِنَ الْاسباطِ » « 2 » شرباصى بعد از اينكه از قاموس نقل كرده كه « حُسَيْنٌ سِبْطٌ مِنَ الْاسْباطِ : امَّةٌ مِنَ الْأُمَمِ » ، مىگويد معناى سبط ، جماعت و قبيله است ، و شايد معناى حديث اين باشد كه حسين در رفعت ، و بلندى مقام مرتبهء يك امت را دارد يا اينكه اجر و ثواب او مثل اجر يك امت است براى عظمت فضيلت او ، و عظمت كارى كه از او صادر شد . « 3 » ابن عبدالبر و مسلم و شبلنجى از ابى هريره روايت كنند كه پيغمبر ( ص ) در حق حسن و حسين فرمود : اللَّهُمَّ انّى احِبُّهُما فَاحِبَّهُما وَ احِّبَّ مَنْ يُحِبُّهُما . يعنى خدايا من آن دو را دوست مىدارم ، پس دوست بدار آنها را ، و دوست بدار هر كس آنها را دوست مىدارد . « 4 »

--> ( 1 ) . سنن ابن ماجه ، ج 1 ، ص 65 ؛ مصابيح السنة ، ج 2 ، ص 281 ؛ ترمذى ، ج 13 ، ص 195 و 196 ؛ اسدالغابه ، ج 2 ، ص 130 و 574 و ج 2 ، ص 19 ؛ كنز العمال ، ج 6 ، ص 233 ، ح 3953 ؛ مطالب السؤل ، ص 71 . ( 2 ) . الجامع الصغير ، ج 1 ، ص 148 ؛ كنز العمال ، ج 6 ، ص 223 ، ح 3953 ؛ امالى الشريف المرتضى ، ج 1 ، ص 219 . ( 3 ) . حفية الرسول ، ص 40 . ( 4 ) . الاستيعاب ، ج 1 ، ص 376 ؛ نور الابصار ، ص 104 ؛ السيرة النبوية ، ج 3 ، ص 368 .